Doktorzy
Św. Teresa od Dzieciątka Jezus (z Lisieux)
KościółTalia ZIARNO
„Święta Teresa uczyła, że Pan Bóg cieszy się nawet z najmniejszych dobrych rzeczy, które robimy z miłością.”
Opowieść · 5:50
Teresa od Dzieciątka Jezus (z Lisieux) opowiada
5 rozdziałów · do słuchania razem
W opowieści
- IZiarnko piasku
- IIBuciki przy kominku
- IIIPrzed papieżem
- IVWinda
- VMoim powołaniem jest Miłość
Historia opowiedziana w pierwszej osobie. Tekst pojawi się, gdy włączysz opowieść.
Wszystkie słuchowiska na Spotify →Teresa od Dzieciątka Jezus (z Lisieux) mówi
IZiarnko piaskuhistoria
Mam na imię Teresa. Od zawsze chciałam zostać świętą. Ale kiedy patrzyłam na wielkich świętych, czułam się przy nich jak ziarnko piasku przy górze, której szczyt ginie w chmurach.
Urodziłam się we Francji, w Normandii, ponad sto pięćdziesiąt lat temu. Normandia to kraina nad morzem, z zielonymi łąkami i jabłoniami. Byłam najmłodszą z pięciu sióstr. Kiedy miałam cztery lata, umarła moja mama. Od tamtej pory bardzo łatwo płakałam, nawet o byle co.
Moją drugą mamą została starsza siostra, Paulina. Ale kiedy miałam dziewięć lat, Paulina odeszła do Karmelu. Karmel to klasztor, w którym siostry zostają za murami na całe życie i modlą się za cały świat. Znowu straciłam mamę. Tak się smuciłam, że ciężko zachorowałam. Wyzdrowiałam dopiero wtedy, gdy, jak sama potem napisałam, figura Matki Bożej w moim pokoju się do mnie uśmiechnęła.
IIBuciki przy kominkuhistoria
Kiedy miałam prawie czternaście lat, wróciliśmy w nocy z Pasterki, czyli z nocnej Mszy w Boże Narodzenie. We Francji dzieci zostawiają przy kominku buciki, a rano znajdują w nich prezenty. Ale tata był zmęczony i powiedział: Na szczęście to już ostatni rok. Łzy od razu stanęły mi w oczach.
Dawniej płakałabym długo. Ale tym razem powstrzymałam łzy, zeszłam na dół i wesoło wyjęłam prezenty z bucików. A tata zaczął się śmiać. To Pan Jezus zmienił moje serce. Tę noc nazwałam potem moim nawróceniem, czyli chwilą, w której moje serce zwróciło się do Pana Boga.
Niedługo potem w gazetach pisano o człowieku, który zrobił bardzo złe rzeczy i miał za nie umrzeć. Nie chciał niczego żałować. Modliłam się za niego i prosiłam Pana Jezusa o znak. I przeczytałam, że w ostatniej chwili ten człowiek chwycił krzyż i trzy razy go ucałował. Nazwałam go potem moim pierwszym synem.
IIIPrzed papieżemhistoria
Chciałam wstąpić do Karmelu, tak jak moje siostry. Ale ksiądz, który opiekował się Karmelem, i biskup mówili, że jestem za młoda i muszę czekać. Biskup to ten, kto opiekuje się wszystkimi kościołami w okolicy. Pojechałam więc z tatą aż do Rzymu, do papieża Leona Trzynastego.
Nie wolno było nic do niego mówić. Ale uklękłam i poprosiłam: Ojcze Święty, pozwól mi wstąpić do Karmelu, kiedy będę miała piętnaście lat. Papież odpowiedział: Wstąpisz, jeśli Bóg zechce. Musieli mnie od niego odprowadzić, a ja płakałam. Niedługo potem biskup się zgodził, a wiosną weszłam do Karmelu w moim mieście, w Lisieux.
IVWindahistoria
W klasztorze nie robiłam wielkich rzeczy. Prałam, sprzątałam i modliłam się. Ale znalazłam drogę dla małych. W moich czasach w bogatych domach pojawiły się windy, żeby nie trzeba było chodzić po schodach. Ja też szukałam windy do Pana Boga, bo byłam za mała na strome schody świętości.
I znalazłam. Zapisałam wtedy: Windą, która mnie uniesie do nieba, są Twoje ramiona, Jezu. Nie muszę rosnąć. Przeciwnie, muszę zostać mała.
Była w klasztorze siostra, która drażniła mnie wszystkim, co robiła. Postanowiłam traktować ją tak, jak traktowałabym kogoś, kogo kocham najbardziej. Modliłam się za nią i uśmiechałam się do niej. Aż raz zapytała: Siostro Tereso, co cię we mnie tak pociąga? Zawsze tak pięknie się do mnie uśmiechasz. A mnie przyciągał do niej Pan Jezus, ukryty w jej sercu.
VMoim powołaniem jest Miłośćhistoria
Pisałam też, że znalazłam swoje miejsce w Kościele: Moim powołaniem jest Miłość. Powołanie to zadanie, które daje nam Pan Bóg. Potem ciężko zachorowałam. Siostry zapisały, co mówiłam pod koniec: Chcę po śmierci robić dobro na ziemi. To będzie jak deszcz róż. Umarłam, kiedy miałam dwadzieścia cztery lata. Moje ostatnie słowa brzmiały: Mój Boże, kocham Cię.
Sto lat później papież Jan Paweł Drugi nazwał mnie doktorem Kościoła. Doktor Kościoła to ktoś, od kogo cały Kościół może się uczyć, jak kochać Pana Boga. Takich ludzi jest niewielu. A ja nigdy nie studiowałam tak jak uczeni.
Chciałam być wielką świętą, a byłam jak ziarnko piasku. Ale nie musiałam rosnąć. Wystarczyło zostać małą i pozwolić, żeby Pan Jezus wziął mnie na ręce.
Dalsza część pojawi się w trakcie słuchania…
Od Alençon do Lisieux
- 1873
Rodzi się w Alençon w Normandii
- 1877
Umiera jej mama
- 1886
Noc przy kominku: całkowite nawrócenie
- 1887
W Rzymie prosi papieża Leona XIII o zgodę na Karmel
- 1888
Mając piętnaście lat, wstępuje do Karmelu w Lisieux
- 1897
Umiera 30 września: Mój Boże, kocham Cię
- 1898
Ukazują się jej wspomnienia, „Dzieje duszy”
- 1925
Papież Pius XI ogłasza ją świętą
- 1997
Jan Paweł II ogłasza ją doktorem Kościoła
Misja na dziś
Mała rzecz z miłością
Zrób dziś jedną małą rzecz z miłością, tak żeby nikt nie musiał cię prosić: pościel łóżko, nakryj do stołu albo uśmiechnij się do kogoś, z kim trudno się dogadać.
Czy wiesz, że…
- I
Teresa nigdy nie wyjechała z klasztoru na misje, a mimo to papież Pius XI ogłosił ją patronką misji.
- II
Jej wspomnienia wydano rok po jej śmierci. Znamy je dziś jako „Dzieje duszy”.
- III
W 1997 roku Jan Paweł II ogłosił ją doktorem Kościoła. Jest najmłodsza ze wszystkich doktorów Kościoła.
- IV
Obiecała, że po śmierci będzie zsyłać na ziemię deszcz róż, czyli łaski dla ludzi. Dlatego maluje się ją z różami.
Pytanie przy stole
Teresa uśmiechała się do siostry, z którą było jej trudno. Z kim tobie jest trudno i co małego mógłbyś dla niego zrobić?
Ta karta jest w talii ZIARNO
Zagrajcie nią przy rodzinnym stole
20 świętych w talii, 40 w obu taliach · od 3 lat
Zobacz talię ZIARNOFakty, źródła i pytania
- Wspomnienie
- 1 października
- Imieniny
- Teresa
- Patron
- misji (razem ze św. Franciszkiem Ksawerym), Francji (razem ze św. Joanną d’Arc)
Najważniejsze fakty
Teresa Martin urodziła się w 1873 roku w Alençon we Francji i w wieku 15 lat wstąpiła do klasztoru karmelitanek w Lisieux. Uczyła „małej drogi”, czyli dziecięcej ufności wobec Boga i robienia małych rzeczy z miłością, a jej wspomnienia wydano jako „Dzieje duszy”. Zmarła na gruźlicę w 1897 roku w wieku 24 lat, kanonizowano ją w 1925 roku, a w 1997 roku została doktorem Kościoła.
Historia: Św. Teresa od Dzieciątka Jezus (z Lisieux)
historia Teresa urodziła się 2 stycznia 1873 roku w Alençon, w Normandii. Gdy miała cztery lata, zmarła jej mama; Teresa bardzo to przeżyła. Przełom przyszedł w Boże Narodzenie 1886 roku: sama nazwała tę noc swoim „całkowitym nawróceniem”. Benedykt XVI mówił, że ta „łaska Bożego Narodzenia” była ważnym punktem zwrotnym w jej życiu.
historia W 1888 roku, mając 15 lat, Teresa wstąpiła do Karmelu w Lisieux. Wyjaśniała, że idzie tam, żeby ratować dusze i modlić się za kapłanów. Nigdy nie wyjechała z klasztoru, a mimo to papież Pius XI ogłosił ją patronką misji. Jan Paweł II tłumaczył, że misjonarzy wspierała modlitwą i listami, choć sama nigdy nie pojechała do dalekich krajów.
historia Teresa odkryła „małą drogę”: ufać Bogu tak, jak małe dziecko ufa tacie, i robić z miłością zwyczajne, codzienne rzeczy. Jan Paweł II mówił, że ta droga jest w zasięgu każdego człowieka. Teresa zapisała też, że znalazła swoje powołanie: „moim powołaniem jest Miłość”. Jej wspomnienia wydano rok po jej śmierci; dziś znamy je jako „Dzieje duszy”.
historia Ostatnie miesiące życia Teresa spędziła ciężko chora. Zmarła wieczorem 30 września 1897 roku, a jej ostatnie słowa brzmiały: „Mój Boże, kocham Cię”. Sto lat później, w 1997 roku, Jan Paweł II ogłosił ją doktorem Kościoła, choć nigdy nie studiowała na żadnej uczelni. Jest najmłodszą ze wszystkich osób, które Kościół obdarzył tym tytułem.
Imię do bierzmowania
To imię pasuje do kogoś, kto chce kochać Boga zwyczajnie, w małych codziennych sprawach.
Pytania i odpowiedzi
Kim była święta Teresa od Dzieciątka Jezus?
Była francuską karmelitanką z Lisieux, która zmarła w wieku 24 lat. Uczyła „małej drogi”, czyli dziecięcej ufności wobec Boga i robienia małych rzeczy z miłością. Jest patronką misji i najmłodszym doktorem Kościoła.
Na czym polega mała droga świętej Teresy?
To droga ufności: zachowywać się wobec Boga jak małe dziecko, które wie, że tata je kocha, i robić z miłością zwykłe codzienne sprawy. Jan Paweł II mówił, że taka droga jest dostępna dla każdego, nie tylko dla wyjątkowych ludzi.
Dlaczego święta Teresa jest przedstawiana z różami?
Teresa zapowiedziała, że w niebie chce czynić dobro na ziemi, i obiecała „deszcz róż”, czyli łaski dla ludzi. Dlatego w sztuce trzyma róże, a na naszej karcie ma ich naręcze.
Kiedy Teresa obchodzi imieniny?
Teresa może obchodzić imieniny 1 października, we wspomnienie świętej Teresy od Dzieciątka Jezus. W kalendarzu są też inne dni związane z innymi świętymi Teresami.
Źródła
- Brewiarz.pl: 1 października – Św. Teresa z Lisieux
- Niedziela.pl: Św. Teresa od Dzieciątka Jezus – patronka misji
- Benedykt XVI, audiencja generalna o św. Teresie z Lisieux (6 kwietnia 2011)
- Jan Paweł II, homilia na ogłoszenie Teresy doktorem Kościoła (19 października 1997)