Wszystkich Świętych w przedszkolu i na katechezie: zajęcia na 45 minut minuta po minucie

Czterdzieści pięć minut z grupą przedszkolaków to dużo czasu, jeśli trzeba go wypełnić gadaniem, i bardzo mało, jeśli dzieci się bawią. Ten plan jest dla nauczycielki, katechety i rodzica, który przyszedł pomóc w sali. Ma jedną opowieść, jedną zgadywankę, jedną zabawę ruchową, rysunek i ciche zakończenie. W tym roku 1 listopada wypada w niedzielę, więc zajęcia najpewniej zrobicie między 26 a 30 października.

Plan zajęć na 45 minut, minuta po minucie

Minuty	Co się dzieje	Czego potrzeba
0–5	Pytanie na start i krótka rozmowa w kole.	nic
5–15	Opowieść: Piotr idzie po wodzie.	niebieska chusta albo prześcieradło
15–25	Zgadywanka po atrybutach.	6–8 przedmiotów lub obrazków
25–33	Zabawa ruchowa „Wiatr i fale”.	muzyka, kartki na podłodze
33–42	Rysunek: mój święty i jego znak.	kartki A4 z aureolą, kredki
42–45	Ciche zakończenie przy świecy na baterie.	świeca LED

0–5 minut: pytanie na start

Siadacie w kole. Zamiast definicji zadaj pytanie: „Znacie kogoś, kto jest bardzo dobry dla innych?”. Dzieci mówią o babci, o pani z kuchni, o starszym bracie. Potem jedno zdanie od ciebie: „Święci to ludzie, którzy bardzo kochali Pana Boga i innych ludzi. Pierwszego listopada cieszymy się ze wszystkich naraz, także z tych, których imion nie znamy”.

Starszym możesz przeczytać jedno zdanie z Apokalipsy o tym, co widzi jej autor: „wielki tłum, którego nie mógł nikt policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków” (Ap 7,9). Zapytaj, ile to jest „tyle, że nikt nie policzy”. Odpowiedzi bywają piękne.

5–15 minut: opowieść o Piotrze na wodzie

Rozłóż na podłodze niebieską chustę. To jezioro. Opowiadaj własnymi słowami, krótko, z gestami (Mt 14,22–33):

1. Uczniowie płyną łodzią w nocy, wieje mocny wiatr (dzieci dmuchają).
2. Jezus idzie do nich po wodzie. Piotr woła: „Panie, jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do siebie po wodzie”. Jezus mówi: „Przyjdź”.
3. Piotr wychodzi z łodzi i idzie. Ale widzi silny wiatr, boi się i zaczyna tonąć. Krzyczy: „Panie, ratuj mnie”.
4. Jezus od razu wyciąga rękę i go łapie.

Na koniec jedno pytanie: „Co zrobił Piotr, kiedy się bał?”. Zawołał o pomoc. To wystarczy za całą katechezę dla czterolatka. Starszym dopowiedz, że Jezus nazwał go Skałą i obiecał mu klucze królestwa niebieskiego (Mt 16,18–19). Dlatego na obrazach Piotr trzyma klucze.

15–25 minut: zgadywanka po atrybutach

Atrybut to znak, po którym rozpoznaje się świętego na obrazie. Pokazujesz przedmiot, dzieci wołają, czyj jest. Zacznij od kluczy, bo przed chwilą o nich słyszały.

Przedmiot	Czyj to znak	Skąd to wiemy
klucze	Piotr	z Pisma: Mt 16,19
łódka albo arka z klocków	Noe	z Pisma: arka i potop
pluszowa ryba	Jonasz	z Pisma: Jon 2,1, „wielka ryba”
harfa narysowana na kartonie	Dawid	z Pisma: grał Saulowi (1 Sm 16,23; Biblia Tysiąclecia mówi „cytra”)
trzy złote kule albo sakiewki	Mikołaj	z tradycji: opowieść o trzech sakiewkach złota dla ubogich sióstr (St. Nicholas Center)

Sześciolatkom warto powiedzieć wprost, które znaki są z Biblii, a które z legendy. Dzieci łapią to szybko i potem same pytają: „a to jest prawda czy legenda?”.

25–33 minut: zabawa ruchowa „Wiatr i fale”

Rozłóż na podłodze kartki: to kamienie na jeziorze. Puszczasz muzykę, dzieci idą „po wodzie” z kartki na kartkę. Gdy muzyka cichnie, wołasz jedno z haseł:

• „Wiatr”: wszyscy przykucają i się chwieją.
• „Ratuj mnie”: każdy szuka pary i podaje jej rękę.
• „Klucze”: wszyscy stają na palcach i udają, że otwierają wielkie drzwi.

Nikt nie odpada. Przy trzylatkach wystarczą dwa hasła.

33–42 minut: rysunek

O kartach pracy piszemy niżej. Dziecko dorysowuje swojemu świętemu znak, a ty chodzisz między stolikami i pytasz: „kto to jest i skąd wiesz?”.

42–45 minut: ciche zakończenie

Zapal świecę na baterie i zgaś górne światło. Każdy, kto chce, mówi imię: świętego albo kogoś dobrego, o kim mówił na początku. Potem chwila ciszy. Na katechezie dzieci mogą na każde imię odpowiadać „módl się za nami”. Trzy minuty wystarczą.

Wersja dla 3–5 lat i dla 6–9 lat

	3–5 lat	6–9 lat
Opowieść	5 minut, z chustą i dmuchaniem, bez Mt 16	10 minut, z kluczami i „Skałą”
Zgadywanka	3–4 przedmioty, wszystkie do dotknięcia	6–8, dzieci mówią też „Pismo czy legenda”
Zabawa ruchowa	dwa hasła, dwa razy dłużej	trzy hasła, potem dzieci same wymyślają czwarte
Rysunek	kolorowanie gotowego zarysu	rysunek od zera plus imię i jedno zdanie
Zakończenie	samo imię albo cisza	imię i „módl się za nami”

Trzylatki po 20 minutach potrzebują ruchu. Jeśli widzisz, że grupa się kręci, zamień kolejność: zabawa ruchowa przed zgadywanką.

Materiały: lista do odhaczenia

• niebieska chusta, prześcieradło albo kawałek folii
• klucze (prawdziwe albo z kartonu)
• łódka lub arka z klocków
• pluszowa ryba
• harfa narysowana na kartonie
• trzy złote kule z papieru albo trzy woreczki
• 15–20 kartek na podłogę do zabawy ruchowej
• głośnik i spokojna muzyka
• kartki A4 z narysowaną aureolą, kredki
• świeca na baterie (żywego ognia w sali lepiej nie zapalać)

Rysunek bez drukarki: jak zrobić kartę pracy w pięć minut

Gotowej kolorowanki do pobrania nie potrzebujesz. Weź kartkę A4 i narysuj flamastrem trzy rzeczy: duże koło aureoli u góry, pod nim prosty zarys postaci (głowa, tunika, dwie ręce) i pustą przestrzeń obok dłoni. Skopiuj tyle razy, ile masz dzieci.

Trzy warianty do wyboru:

• Dorysuj znak (3–5 lat): dziecko rysuje w pustym miejscu przy dłoni klucze, rybę albo harfę. Wolno pokolorować wszystko.
• Mój patron (6–9 lat): dziecko rysuje świętego, którego imię nosi, i dopisuje jedno zdanie. Jeśli nie wie, kto to, zapisz pytanie na kartce do domu: to dobra rozmowa na wieczór z rodzicem.
• Święty z sąsiedztwa (6–9 lat): dziecko rysuje kogoś z życia, kto jest dobry dla innych, i podpisuje, co robi. Ten wariant jest też dla dzieci, które nie chodzą na religię.

Jeśli potrzebujesz zagadek na kolejne zajęcia, w tekście 24 zagadki o świętych znajdziesz zagadki na trzech poziomach trudności razem z odpowiedziami.

Gdy dziecko zapyta o śmierć

Przy świętych prędzej czy później pada pytanie: „a on umarł?”, „a moja prababcia też jest święta?”. Nie trzeba się go bać. Odpowiedz krótko i prawdziwie:

• „Tak, Piotr umarł bardzo dawno temu. Jego ciało przestało działać. My wierzymy, że teraz jest u Pana Boga”.
• „Święci to ci, o których wiemy, że są w niebie. Ale w niebie jest dużo więcej ludzi, niż mamy imion w kalendarzu”.
• „To dobre pytanie. Zapytaj też mamę albo tatę, co oni o tym myślą”.

Mów „umarł”, nie „zasnął” ani „wyjechał”. Jeśli dziecko pyta o kogoś bliskiego, kto umarł niedawno, nie rozwijaj tematu przy grupie: odpowiedz ciepło jednym zdaniem, wróć do niego po zajęciach i powiedz rodzicom, o co pytało. W domu przewodnikiem jest rodzic. Gotowe zdania dla 3–6 i 7–12 lat i to, jak mówić o Zaduszkach bez straszenia, są w tekście Jak rozmawiać z dzieckiem o świętych i Zaduszkach.

Dzieci, które nie wierzą albo są innej wiary

Na lekcję religii w publicznym przedszkolu dziecko chodzi na życzenie rodziców, a udział w niej lub jego brak „nie może być powodem dyskryminacji przez kogokolwiek i w jakiejkolwiek formie” (rozporządzenie MEN z 1992 r., § 1). Kościół mówi to samo swoim językiem: odpowiedź człowieka na Boga musi być wolna i nikogo nie wolno zmuszać do przyjęcia wiary (Dignitatis humanae 10). Wiara rośnie z bliskości i z ciekawości, nie z przymusu.

W praktyce na zajęciach dla całej grupy (nie na katechezie):

• Opowieść podaj jako opowieść: „Chrześcijanie opowiadają taką historię…”. Dziecko z innej rodziny słucha jak każdej innej historii.
• Modlitwa jest zaproszeniem. Zamiast „módlmy się” powiedz: „Kto chce, pomodli się po cichu. Kto nie chce, pomyśli o kimś, kogo kocha”.
• Pamięć jest wspólna dla wszystkich. Znicze na grobach, odwiedzanie bliskich, opowieść o prababci: to zna prawie każde dziecko, niezależnie od wiary.
• Zapytaj, nie zgaduj. Dziecko innej wiary może opowiedzieć, jak u nich wspomina się bliskich. Jeśli chce. Jeśli nie, też dobrze.
• Uprzedź rodziców. Jedno zdanie w wiadomości do rodziców przed zajęciami („w czwartek rozmawiamy o Wszystkich Świętych, w planie jest opowieść, rysunek i chwila ciszy”) oszczędza nieporozumień.

Jeśli w przedszkolu jest też bal, plan zabaw i scenariusz na 90 i 120 minut znajdziesz w tekście bal Wszystkich Świętych: scenariusz. Zajęcia z tego tekstu mogą być jego spokojnym wstępem dzień wcześniej.

Stan na październik 2026. Cytaty z Pisma za Biblią Tysiąclecia.