Św. Mikołaj z Miry

Mikołaj z Miry mówi

IMira nad morzemhistoria

Dzień dobry. Nazywam się Mikołaj. Opowiem ci, jak było naprawdę, i opowiem ci, co ludzie o mnie mówią. Bo to nie zawsze jest to samo.

Żyłem bardzo dawno temu, ponad tysiąc sześćset lat temu, w mieście Mira. Leżało nad ciepłym, błękitnym morzem, a w porcie stały statki z całego świata. Dziś to miejsce jest w Turcji i nazywa się Demre.

Byłem tam biskupem. Biskup jest trochę jak pasterz. Pasterz pilnuje owiec, a biskup troszczy się o ludzi: mówi im o Panu Jezusie, modli się za nich i pomaga tym, którym jest najtrudniej.

IILegenda o trzech sakiewkachlegenda

historia Muszę ci coś wyznać. O moim życiu wiadomo na pewno bardzo niewiele. Nikt nie zapisał, w którym roku się urodziłem. Ale ludzie tak mnie pokochali, że przez wieki opowiadali o mnie historie. Posłuchaj najsłynniejszej. To legenda, czyli opowieść, której nie da się sprawdzić.

W Mirze mieszkał biedny ojciec z trzema córkami. Nie miał pieniędzy na posag. Posag to dar, który rodzina dawała córce, kiedy wychodziła za mąż, a bez posagu córki nie mogły wyjść za mąż. Ludzie opowiadają, że gdy się o tym dowiedziałem, nocą, kiedy wszyscy spali, podszedłem pod jego dom i wrzuciłem przez okno sakiewkę ze złotem. Następnej nocy drugą. A trzeciej nocy trzecią.

Dlaczego nocą? Bo nie chciałem, żeby ktoś mi dziękował ani mnie chwalił. Pan Jezus powiedział: niech nie wie twoja lewa ręka, co czyni prawa. Najpiękniejszy prezent to taki, przy którym nikt się nie chwali.

IIIBurza na morzutradycja

Opowiadają też, że kiedyś marynarze wpadli w straszną burzę. Fale były wysokie jak domy. Wołali do Boga i prosili mnie o modlitwę, a morze się uspokoiło. Dlatego żeglarze od wieków uważają mnie za swojego opiekuna.

IVRelikwie w Barihistoria

Pewne jest za to, że ludzie zaczęli mnie czcić bardzo wcześnie. Już dwieście lat później cesarz zbudował dla mnie kościół w Konstantynopolu. A w roku tysiąc osiemdziesiątym siódmym kupcy z Włoch przypłynęli do Miry, zabrali moje relikwie, czyli moje kości, które chrześcijanie otaczają szacunkiem, i przewieźli je do miasta Bari. Są tam do dziś.

VSzósty grudniatradycja

Szóstego grudnia Kościół wspomina mój dzień. Wtedy dzieci w wielu krajach dostają prezenty po kryjomu, tak jak w opowieści o sakiewkach. A ten Mikołaj w czerwonym płaszczu, z saniami i reniferami, przyszedł do ludzi dużo, dużo później. Ja byłem biskupem i chodziłem w szatach biskupa.

Najbardziej lubiłem pomagać po cichu. Bo kiedy nikt nie widzi, zostaje tylko radość tego, kto dostał prezent. I radość Pana Boga, który widzi wszystko.

Dalsza część pojawi się w trakcie słuchania…