Ewangeliści

Św. Marek Ewangelista

Wspomnienie 25 kwietnia

Czasy JezusaTalia PERŁA

„Święty Marek spisał w swojej Ewangelii to, co opowiadał o Jezusie święty Piotr.”

Legenda, nie historia

Według tradycji weneckiej anioł powiedział Markowi: „Pokój tobie, Marku, mój ewangelisto. Tu spocznie twoje ciało”.
Legendy też warto opowiadać. Wystarczy powiedzieć dziecku, że to legenda.

Ta karta jest w talii PERŁA

Zagrajcie nią przy rodzinnym stole

20 świętych w talii, 40 w obu taliach · od 3 lat

Zobacz talię PERŁA
Dla rodziców i katechetówŚw. Marek Ewangelista

Fakty, źródła i pytania

Wspomnienie
25 kwietnia (święto)
Imieniny
Marek
Patron
pisarzy i notariuszy; Wenecji

Najważniejsze fakty

Marek, zwany też Janem Markiem, towarzyszył świętym Pawłowi i Barnabie w podróżach misyjnych, a później był uczniem i tłumaczem świętego Piotra. Napisał Ewangelię według świętego Marka. Tradycja mówi, że założył Kościół w Aleksandrii, a w 828 roku jego relikwie przewieziono do Wenecji.

Historia: Św. Marek Ewangelista

Pismo Dzieje Apostolskie nazywają go Janem, zwanym Markiem. Jego matka Maria miała dom w Jerozolimie, w którym spotykali się pierwsi chrześcijanie: kiedy anioł wyprowadził Piotra z więzienia, Piotr poszedł właśnie tam, „gdzie zebrało się wielu na modlitwie”. Marek był krewnym Barnaby. Gdy Barnaba i Szaweł wracali z Jerozolimy, zabrali go ze sobą, a potem wyruszył z nimi w pierwszą podróż misyjną, najpierw na Cypr.

Pismo W Perge, w Pamfilii, Marek odłączył się od Pawła i Barnaby i wrócił do Jerozolimy. Pismo nie mówi dlaczego. Kiedy później Barnaba chciał go znowu zabrać, Paweł się nie zgodził i obaj się rozdzielili. Ta historia ma jednak dobre zakończenie. Po latach Paweł pisze do Tymoteusza: „Weź Marka i przyprowadź ze sobą; jest mi bowiem przydatny do posługiwania”. A święty Piotr, kończąc swój list, przekazuje pozdrowienia od kogoś, kogo nazywa tak: „Marek, mój syn”.

historia Najstarsze świadectwo o Ewangelii Marka pochodzi od Papiasza, biskupa z początku II wieku, którego słowa przepisał historyk Euzebiusz. Papiasz pisał, że Marek był tłumaczem Piotra i dokładnie spisał to, czego Piotr nauczał, choć nie zawsze po kolei. Dlatego mówi się, że w Ewangelii Marka słychać głos Piotra. Ewangelia Marka jest najkrótsza z czterech i, jak cały Nowy Testament, została napisana po grecku.

tradycja Szeroko rozpowszechniona, choć dość późna tradycja mówi, że Marek założył Kościół w Aleksandrii w Egipcie i był tam pierwszym biskupem. Według dawnych opowieści zginął tam jako męczennik, ale nie mamy na to świadectwa starszego niż z IV wieku i nie wiemy, w którym roku umarł. Inne podania mówią, że głosił Ewangelię także w Akwilei we Włoszech. W ikonach przedstawia się go jako biskupa z księgą, a obok niego skrzydlatego lwa.

Imię do bierzmowania

Kto wybiera Marka, prosi o to, by jak on przekazywać innym Ewangelię, a jego historia pokazuje, że po porażce można wrócić do służby.

Pytania i odpowiedzi

Kim był święty Marek?

To autor jednej z czterech Ewangelii. W Dziejach Apostolskich nazywa się go Janem Markiem: towarzyszył Pawłowi i Barnabie, a później był przy świętym Piotrze, który nazwał go swoim synem.

Czy święty Marek znał Jezusa?

Pismo nie mówi, żeby był jednym z uczniów chodzących z Jezusem. Poznajemy go dopiero w Dziejach Apostolskich, w domu jego matki w Jerozolimie. Swoją Ewangelię, jak pisał Papiasz, oparł na nauczaniu świętego Piotra.

Dlaczego symbolem świętego Marka jest lew?

Cztery istoty z wizji proroka Ezechiela i z Apokalipsy przypisano czterem ewangelistom. Markowi przypadł lew, bo jego Ewangelia zaczyna się od głosu wołającego na pustyni, który porównywano do ryku lwa.

Kiedy są imieniny Marka?

25 kwietnia, w święto świętego Marka Ewangelisty.

Źródła

  1. Brewiarz.pl: Św. Marek Ewangelista
  2. Catholic Encyclopedia: Gospel of Saint Mark
  3. Lion of Saint Mark (Wikipedia)
  4. Biblia Tysiąclecia: Dz 12,12
  5. Biblia Tysiąclecia: Dz 13,13
  6. Biblia Tysiąclecia: Dz 15,37-39
  7. Biblia Tysiąclecia: 2 Tm 4,11
  8. Biblia Tysiąclecia: 1 P 5,13
  9. Catholic Encyclopedia: St. Mark
Wszyscy święci i wyszukiwarka patronów