Św. Jan Chrzciciel

Jan Chrzciciel mówi

IImię na tabliczcePismo

Mam na imię Jan. Zanim się urodziłem, mój tata stracił mowę. Odzyskał ją dopiero wtedy, kiedy napisał moje imię na tabliczce.

Mój tata Zachariasz był kapłanem, czyli człowiekiem, który składał Bogu ofiary w świątyni w Jerozolimie. Mama miała na imię Elżbieta. Byli już starzy i nie mieli dzieci. Pewnego dnia w świątyni stanął przed tatą anioł Gabriel i powiedział: Twoja żona urodzi ci syna, nadasz mu imię Jan. Tata nie uwierzył. I wtedy anioł powiedział: Będziesz niemy, aż to się stanie.

Kiedy się urodziłem, krewni chcieli dać mi imię taty, bo tak było w zwyczaju. Mama powiedziała: Nie, będzie miał na imię Jan. Zapytali tatę. Tata poprosił o tabliczkę i napisał: Jan będzie mu na imię. I w tej samej chwili znowu mógł mówić. Pierwsze, co zrobił, to zaczął wielbić Boga.

IIGłos na pustyniPismo

Kiedy dorosłem, poszedłem na pustynię, czyli w miejsce, gdzie nie ma miast, pól ani drzew, tylko skały i słońce. Nosiłem ubranie z sierści wielbłąda i skórzany pas. Jadłem szarańczę, czyli duże koniki polne, i miód dzikich pszczół. Nie piłem wina. Nie potrzebowałem więcej.

I zacząłem wołać do ludzi: Nawróćcie się! Nawrócić się to znaczy zawrócić, przestać iść w złą stronę i pójść w stronę Boga. Mówiłem: Przygotujcie drogę Panu, bo On już nadchodzi.

Ludzie przychodzili do mnie tłumami nad rzekę Jordan. Wyznawali swoje grzechy, a ja zanurzałem ich w wodzie. To był chrzest. Chrzest to znak, że ktoś chce obmyć z siebie wszystko złe i zacząć od nowa. Dlatego nazywają mnie Chrzcicielem.

Niektórzy pytali: Czy to ty jesteś Mesjaszem? Mesjasz to Zbawiciel, którego Bóg obiecał posłać i na którego wszyscy czekali. Odpowiadałem: Nie. Nie jestem nawet godzien rozwiązać Mu sandałów. Jestem tylko głosem wołającego na pustyni.

IIIOto BaranekPismo

Pewnego dnia nad Jordan przyszedł Jezus i poprosił, żebym Go ochrzcił. Przestraszyłem się. Powiedziałem: To ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz do mnie? Ale Jezus nalegał. Zanurzyłem Go w wodzie. I wtedy otworzyło się niebo, Duch Święty zstąpił na Niego jak gołębica, a z nieba rozległ się głos: To jest mój Syn umiłowany.

Następnego dnia zobaczyłem Jezusa, jak przechodzi obok. Powiedziałem do moich uczniów: Oto Baranek Boży. Baranek to łagodne jagnię, które składano Bogu w ofierze. Chciałem powiedzieć: to On odda życie za ludzi. Dwaj moi uczniowie zostawili mnie wtedy i poszli za Jezusem. Jeden z nich miał na imię Andrzej. I bardzo dobrze. Po to byłem.

IVChrzest JezusaPismo

Mówiłem prawdę każdemu, także królowi. Król Herod zabrał żonę swojemu bratu, a ja powiedziałem mu prosto w oczy: Nie wolno ci. Herod kazał mnie zamknąć w twierdzy, czyli w zamku z grubymi murami. Z więzienia już nie wyszedłem. Herod kazał mnie zabić.

historia O tym, że naprawdę żyłem, pisze nie tylko Ewangelia. Józef Flawiusz, żydowski historyk, który żył kilkadziesiąt lat później, zapisał w swojej księdze, że przychodziły do mnie wielkie tłumy i że Herod zamknął mnie w twierdzy Macheront. Historyk to ktoś, kto spisuje, co się naprawdę wydarzyło.

VCoraz mniejszyPismo

Jezus powiedział o mnie, że między narodzonymi z niewiast nie ma większego od Jana. A ja powiedziałem o Nim: On ma wzrastać, a ja mam się umniejszać. To znaczy: On ma być coraz większy, a ja coraz mniejszy.

Mój tata odzyskał mowę, kiedy napisał moje imię. A ja całe życie byłem głosem. Nie po to, żeby ludzie słuchali mnie. Po to, żeby usłyszeli Jego.

Dalsza część pojawi się w trakcie słuchania…