Józef Egipski, syn Jakuba

Józef Egipski, syn Jakuba mówi

ISzata i snyPismo

Mam na imię Józef. Moi bracia sprzedali mnie kiedyś jak niewolnika. A po wielu latach to ja uratowałem ich od głodu.

Byłem jedenastym synem Jakuba. Tata kochał mnie najbardziej i dał mi piękną, długą szatę. Bracia byli o to zazdrośni i nie umieli powiedzieć do mnie dobrego słowa.

A ja jeszcze opowiadałem im swoje sny. Że ich snopy zboża kłaniają się mojemu snopowi. Że słońce, księżyc i jedenaście gwiazd kłaniają się mnie. Nawet tata mnie wtedy skarcił. Dziś wiem, że to nie było mądre.

IIStudnia i EgiptPismo

Pewnego dnia bracia pasali owce daleko od domu. Kiedy mnie zobaczyli, zdjęli ze mnie szatę i wrzucili mnie do pustej studni. Potem sprzedali mnie kupcom za dwadzieścia sztuk srebra. Tacie pokazali moją szatę umazaną krwią kozła. I tata pomyślał, że zjadło mnie dzikie zwierzę.

Kupcy zabrali mnie do Egiptu. Zostałem sługą w domu Potifara, urzędnika faraona. Faraon to król Egiptu, a urzędnik to ktoś, kto pracuje dla króla i pilnuje jego spraw. Pan Bóg był ze mną i wszystko mi się udawało. Ale żona Potifara chciała, żebym zrobił coś złego. Odpowiedziałem: Jakże mógłbym zgrzeszyć przeciw Bogu? Wtedy skłamała na mnie i trafiłem do więzienia.

IIIDwa lata czekaniaPismo

W więzieniu siedzieli też dwaj słudzy faraona: podczaszy, czyli ten, który podawał faraonowi wino, i piekarz. Obu przyśniły się dziwne sny i obu wyjaśniłem, co znaczą. Podczaszy miał wrócić na dwór. Prosiłem go: Kiedy wyjdziesz, wspomnij o mnie. Wyszedł i zapomniał. Minęły całe dwa lata. Siedziałem w więzieniu i czekałem.

Aż faraonowi przyśniły się sny, których nikt w Egipcie nie umiał wyjaśnić. Stał nad wielką rzeką Nil, a z wody wychodziło siedem tłustych krów i siedem chudych. Siedem pełnych kłosów i siedem pustych. Wtedy podczaszy przypomniał sobie o mnie. Powiedziałem faraonowi: To nie ja, to Bóg da ci odpowiedź. Przyjdzie siedem lat urodzaju, a po nich siedem lat głodu.

IVRydwan i spichlerzePismo

Faraon dał mi swój pierścień, szaty z cienkiego lnu i złoty łańcuch na szyję. Dał mi też nowe, egipskie imię: Safenat-Paneach. Jeździłem jego drugim rydwanem, a ludzie wołali przed nim, żeby mi zrobić miejsce. Przez siedem lat zbierałem zboże do spichlerzy, czyli wielkich magazynów. Było go tyle, co piasku nad morzem.

Potem przyszedł głód. Z daleka przyjechali po zboże moi bracia. Pokłonili mi się do ziemi, zupełnie jak snopy w moim śnie. Nie poznali mnie. A ja poznałem ich od razu.

Chciałem sprawdzić, czy się zmienili. Kazałem schować mój srebrny kielich w worku najmłodszego brata, Beniamina. Kiedy kielich się znalazł, brat Juda upadł przede mną i powiedział: Weź mnie za niewolnika zamiast chłopca. Nasz ojciec umrze z żalu, jeśli go nie zobaczy.

VJa jestem JózefPismo

Wtedy nie wytrzymałem. Rozpłakałem się tak głośno, że słyszał to cały dom faraona. Powiedziałem: Ja jestem Józef. Czy mój ojciec jeszcze żyje? A bracia nie mogli wydusić ani słowa. Tak bardzo się przestraszyli.

Powiedziałem: Podejdźcie bliżej. Nie smućcie się, że mnie sprzedaliście. To Bóg posłał mnie tu przed wami, żeby ratować wam życie. Rzuciłem się na szyję Beniaminowi. Ucałowałem wszystkich braci i płakałem. Dopiero wtedy zaczęli ze mną rozmawiać.

Potem przyjechał mój tata Jakub. Tyle lat myślał, że nie żyję. Rzuciłem mu się na szyję i długo płakałem.

Bracia jeszcze długo bali się, że kiedyś się zemszczę. Ale ja powiedziałem im to, co zrozumiałem przez te wszystkie lata. Chcieliście mi zrobić zło. A Bóg obrócił je w dobro. Dlatego kiedy przyszliście głodni, miałem dla was chleb.

Dalsza część pojawi się w trakcie słuchania…